يکشنبه 25 آذر 1397 - Sunday, December 16, 2018
جلوی هر اقدامی که به اشتغال و تولید آسیب برساند، خواهیم ایستاد/ اینکه ایران قانون پولشویی نداشته، خلاف واقعیت استحدیث امام علی(ع) در انداختن کار امروز به فردانبرد تلگرام با هاتگرام و طلاگرامخوراکی‌های اصلی شب یلداعلام آخرین وضعیت شناسایی اموال وحید مظلومین/دستگیری شش متهم در پرونده کاغذاقدام شیطنت‌آمیز گوگل در نمایش نام خلیج‌فارسراه‌اندازی کمپینی برای درک زیبایی فرهنگ ایرانتشدید سیاست‌های ضدمهاجرتی آمریکاچرا هیچ‌کسی تصمیم دلار ۴۲۰۰ تومانی را گردن نمی‌گیرد؟نقشه شوم نخست‌وزیر پرحاشیه برای جبران شکست‌هایشدرگاه‌های مختلف رایانهورود وزارت کشور به موضوع پایان نامه فروشی/ بودجه دانشگاه‌ها کفاف برنامه‌های پژوهشی را نمی‌دهدباید و نبایدهای افزایش قیمت سوختتوصیه جالب رهبری معظم به مسئولان درباره نحوه رفتار با همسران خودناکامی «سلطان قیر» در نقشه فرارتصویر روزنامه‌های ورزشیتوافق ‌نامه پاریس مهم است یا زندگی مردم؟صفحه نخست روزنامه‌های۲ راهکار مهم برای فروش نفت در زمان تحریم‌هاسیاست خارجی کشور محل درگیری حزبی و سیاسی نیست
تاریخ :1396/06/27 8:54 AM
تحقق فرهنگ گفت و گو با پذیرش رقیب
گفت و گو میان جریان ها و گروه های سیاسی کشور، گامی اساسی در روند گسترش همدلی و هم افزایی است. از این رو چرایی و چگونگی شکل گیری گفت و گو و ابزارهای مورد نیاز آن می تواند تا حدودی دریچه تازه ای به روی مساله بگشاید.


هراز گاهی سخن از وحدت و همدلی جریان ها و احزاب سیاسی به گوش می رسد و به نظر می رسد هموار شدن این مسیر نیز با گفت و گو حاصل می شود. با این حال کمتر به این مساله پرداخته شده است که چرا گفت وگو به شکلی نظام مند چندان جدی گرفته نمی شود و تنها اشاراتی به آن می شود.

هر چند در این شکی نیست که سیاست میدانی برای رقابت است از این رو کشاکش میان جریان ها و گروه های سیاسی برای به دست آوردن قدرت امری رایج به حساب می آید. با این حال چنین مساله ای هنگامی محقق می شود که پذیرش دیگری در عرصه سیاسی برجسته شود. بر این اساس پذیرش تنوع و تکثرسیاسی، گسترش پهنای عرصه سیاسی را در پی خواهد داشت. این پهن گسترشدن منجر به جذب حداکثری و دفع حداقلی خواهد شد و در فرایند زمانی روند رو به رشد توسعه سیاسی را هموار می سازد.

نباید این نکته را از یاد برد که پذیرش دیگری زمانی جامه عمل می پوشد و عینی می شود که گفت و گو میان جریان ها و طیف های سیاسی برقرار باشد. به عبارتی دقیق تر یکی از نقطه های تمایز میان مونولوگ (تک گویی) و دیالوگ(گفت و گو) پذیرش دیگری و تسامح نسبت به رقیب است. زیرا در صورتی که نگاهی سلبی و طردی نسبت به یکدیگر وجود داشته باشد و باب تسامح بسته شود، نمی توان انتظار فروکاسته شدن از نقاط تمایز شد.

اگر هر جریان سیاسی ساز خود را بزند و با تک روی و نگرشی تک بعدی عمل کند، هم افزایی شکل نمی گیرد و رویکرد جزیره ای به سویه غالب تبدیل می شود. به ویژه آن که بسیاری از مشکلات و موانع توسعه کشور را می شود با همراهی هم از سر راه برداشت.

رویکرد گروه گرایانه و مشورت ناپذیری میان جریان های سیاسی در فرایندی بلند مدت، جامعه را دچار آسیب ها و آفت هایی همچون مشورت ناپذیری، تک سویه نگری و جزم اندیشی نسبت به گروه های سیاسی می سازد. این مساله گروه نگری را به سکه رایج بازار سیاست تبدیل کرده و جامعه را از وحدت باز می دارد.

در این میان افراد شاخصِ جریان ها و احزاب سیاسی می توانند امکان های گفت و گو را فراهم سازند. بر این اساس بخش برجسته ای از گفت و گوهای سیاسی میان سیاست ورزان و کارگزاران شکل می گیرد.

تجربه تاریخی نشان داده است با توجه به اثر پذیری سرمایه های اجتماعی از گروه های مرجع و افراد شاخص جریان های سیاسی، باز بودن دریچه های گفت و گو و تحمل رقیب می تواند اثرات مثبتی را در سرمایه های اجتماعی ایجاد کند. همچنین می تواند زمینه های پذیرش و گفت و گو را در ساحت اجتماعی مهیا سازد.

با توجه به این که نوعی گرایش رشد یابنده به سمت گفت و گو، وجه غالب همه جوامع جهانی در صورت های مختلف شده است. از این رو، نقش نخبگان در بسترسازی شرایط و امکان های گفت و گو می تواند پیوندی میان عرصه نظری و عملی ایجاد کرده و توان توسعه ای را مضاعف سازد. از این رو رشد و تقویت گفت وگو میان نخبگان و کنشگران سیاسی بستر ساز پیشرفت می شود.

یکی از پایه های اصلی نظام جمهوری اسلامی ایران، اسلامیت است. در اسلام مساله شورا ومشورت از اهمیت بسیاری برخوردار است. همچنین اصل جمهوریت به عنوان دیگر اصل نظام سیاسی ایران است. جمهوریت دارای پایه ها و بن مایه هایی همچون تکثرگرایی، امکان حضور و تصمیم گیری برابر در عرصه سیاسی برای همه جریان های سیاسی و اصل مشارکت است. به این ترتیب هر آفتی بر پیکر این بن مایه ها و اصول، مشروعیت و مقبولیت یک نظام سیاسی را دچار خدشه و آسیب می سازد.

بی شک توجه به منافع، نتیجه بخش بودن، عقلانیت و واقع گرایی و توجه خاص به منافع مشترک از مهمترین مولفه های گفت و گوهای اثربخش است.

تا زمانی که قاعده سیاست ورزی رعایت و احترام به رقبا در نظر گرفته نشود، طرد و نگرش سلبی به رقبا تبدیل به امری فراگیر می شود. نتیجه اینکه چنین امری به کاهش مشارکت و اعتماد در فضای اجتماعی و سیاسی می انجامد که آفتی بزرگ در راه رسیدن به توسعه ای پایدار و همه جانبه است.

همچنین گفت و گو و همدلی جریان های سیاسی منجر به آن می شود که منافع ملی محدود به خواسته های گروهی و جناحی نشود. به ویژه در عرصه مناسبات بین المللی می توان با اتخاذ رویکردهای غالب و نزدیک به هم در عین برخی اختلاف سلیقه ها، انسجام و همبستگی ملی را تقویت کرد.
نرم‌افزار اندرویدی مودم‌یار - ModemYar
مرکز خیریه نگهداری معلولین ذهنی نوشیروانی بابل
محک، موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان
شرکت دانش بنیان ابررایانه طبرستان abarsoft.ir
محل تبلیغات شما
نظرات شما
+ نظردهید
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به بصیرآنلاین می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
Copyright © 2018 BasirOnline website.
All rights reserved. Reproduction is permitted by referring to the source.